- Opublikowano
Jak spokojnie wprowadzić drugiego kota do domu
- Autorzy
- Imię i nazwisko
- redakcja mumido
Drugi kot potrzebuje własnej bazy, a kot mieszkający w domu nie powinien nagle stracić swoich ulubionych miejsc. Przed adopcją oceń warunki: czy możesz zamknąć oddzielny pokój, rozdzielić karmienie i zapewnić kilka dróg przemieszczania się? Sama obecność wolnej miski nie oznacza gotowości na kolejnego domownika. Nie każdy kot potrzebuje kociego towarzysza, a celem zapoznawania może być spokojne współistnienie, nie wspólne spanie.
Przygotuj dla nowego kota kuwetę, wodę, karmę, drapak i kryjówki. Zadbaj o ustalenie stanu zdrowia oraz profilaktyki z lekarzem, zanim dopuścisz do bezpośredniego kontaktu. Oddzielenie na początku pomaga również zauważyć, który kot je i korzysta z kuwety. Nie zamykaj jednak rezydenta w małym pokoju tylko po to, aby przybysz od razu zwiedził całe mieszkanie.
Najpierw zapach bez konfrontacji
Pozwól nowemu kotu opanować własną przestrzeń. Dopiero gdy zachowuje się w niej swobodniej, możesz wymieniać niewielkie przedmioty z jego zapachem, na przykład kocyk. Połóż je w odległości od miejsca odpoczynku drugiego kota, nie pod samym nosem ani w legowisku bez możliwości odejścia. Wąchanie, krótkie spojrzenie i powrót do zwykłej czynności są inną reakcją niż sztywnienie, syczenie i długie pilnowanie przedmiotu.
Zapach nie powinien być narzucany przez pocieranie obu kotów jednym ręcznikiem wbrew ich woli. Można też stopniowo umożliwić poznawanie pomieszczeń bez spotkania, jeśli bezpiecznie rozdzielisz zwierzęta. Nie wywabiaj jednego kota jedzeniem prosto na drugiego. Każdy etap ma dawać możliwość wycofania, a nie sprawdzać, jak długo zwierzę wytrzyma rosnący stres.
Kontakt wzrokowy w łatwych warunkach
Krótki kontakt przez odpowiednie zabezpieczenie można rozpocząć dopiero po spokojniejszych reakcjach na wcześniejsze etapy. Zwykła niska bramka może nie zatrzymać kota, dlatego sprawdź konstrukcję i szczeliny. Zachowaj dystans oraz możliwość zasłonięcia widoku. Podawaj jedzenie lub proponuj spokojne zajęcie tylko w takiej odległości, w której oba koty nadal dobrowolnie jedzą i mogą odejść; nie przesuwaj misek bliżej za wszelką cenę.
Długie wpatrywanie, blokowanie przejścia, przyczajenie i śledzenie drugiego kota również świadczą o napięciu, nawet bez bójki. Przerwij spotkanie, zanim dojdzie do gonitwy. Jeśli pojawi się konflikt, nie wkładaj dłoni między zwierzęta i nie bierz wzburzonego kota na ręce. Bezpiecznie rozdziel przestrzeń, korzystając z bariery, jeśli możesz zrobić to bez narażania siebie. Po eskalacji wróć do wcześniejszego etapu i daj czas na uspokojenie.
Zasoby muszą być rozproszone
Kilka kuwet stojących obok siebie nie zawsze tworzy niezależne miejsca. Rozmieść je tak, aby kot nie musiał przechodzić tuż obok rywala ani wpadać w ślepy zaułek. Często punktem wyjścia jest liczba kuwet równa liczbie kotów plus jedna, ale równie ważne są lokalizacja, wielkość i dostępność. Osobno rozplanuj wodę, karmienie, drapaki, wysokie miejsca oraz kryjówki z bezpiecznymi wyjściami.
Przykładowo kot rezydent może jeść bez napięcia w kuchni, lecz blokować drzwi do pokoju nowego kota. Wtedy wspólny posiłek nie dowodzi, że relacja jest ustabilizowana. Zwiększ liczbę tras i zasobów, ogranicz pilnowanie przejścia i przyjrzyj się zachowaniu poza porą karmienia. Nie ustawiaj jedynego atrakcyjnego legowiska w miejscu, które jeden kot może kontrolować z progu.
Postęp oceniaj po swobodnym przemieszczaniu się, odpoczynku i braku wymuszonego unikania, nie po upływie określonej liczby dni. Nawracające starcia, rany, odmowa jedzenia, znaczenie moczem lub uporczywe ukrywanie się wymagają konsultacji. Lekarz powinien ocenić zdrowie, a osoba zajmująca się zachowaniem kotów pomóc opracować bezpieczne etapy. Nie karz syczenia i nie licz, że koty muszą najpierw „ustalić hierarchię” w walce.