- Opublikowano
Jak bezpiecznie chronić psa i kota przed pchłami i kleszczami
- Autorzy
- Imię i nazwisko
- redakcja mumido
Profilaktyka pcheł i kleszczy powinna uwzględniać gatunek, wiek, masę ciała, stan zdrowia i sposób życia zwierzęcia. Nie dobieraj preparatu wyłącznie według tego, co stosuje sąsiad. Pies podróżujący i kot niewychodzący mogą mieć różne ryzyko ekspozycji, ale brak spacerów nie oznacza całkowitej ochrony. Ustal z lekarzem plan obejmujący także pozostałe zwierzęta w domu oraz planowane wyjazdy.
Przed każdym podaniem przeczytaj etykietę i sprawdź, dla jakiego gatunku, zakresu masy oraz wieku produkt jest przeznaczony. Nie dziel opakowania dla dużego psa pomiędzy mniejsze zwierzęta na oko. Jeśli masa zmieniła się od poprzedniego zakupu, uwzględnij to przed kolejną dawką. Choroby, ciąża, wcześniejsze działania niepożądane i przyjmowane leki są informacjami dla lekarza przy doborze środka, nie powodem do samodzielnego łączenia kilku produktów.
Kot nie jest małym psem
Niektóre preparaty dla psów, zwłaszcza zawierające permetrynę, są dla kotów niebezpieczne. Nie stosuj ich na kocie nawet w mniejszej ilości. W domu mieszanym sprawdź również zasady oddzielenia zwierząt po aplikacji, aby kot nie zlizał substancji z psa. Czas i warunki kontaktu zależą od konkretnego produktu, więc kieruj się jego instrukcją, a nie uniwersalną liczbą godzin.
Po podejrzeniu kontaktu kota z niewłaściwym preparatem natychmiast skontaktuj się z lecznicą. Drżenia, zaburzenia koordynacji, ślinienie lub drgawki wymagają pilnej pomocy. Przygotuj opakowanie i godzinę zastosowania; nie czekaj, aż objawy staną się nasilone. Nie dodawaj kolejnego środka, oleju ani domowej mieszanki. Ogranicz zlizywanie w sposób bezpieczny dla zwierzęcia i stosuj konkretne instrukcje otrzymane od personelu.
Przy preparacie nakrapianym upewnij się, że aplikujesz go w sposób opisany dla produktu, a nie na samą powierzchnię gęstej sierści. Zapytaj o kąpiel, pływanie i kontakt z dziećmi po użyciu. Jeśli część dawki wypłynęła lub zwierzę ją zlizało, nie dokładaj kolejnego opakowania na oko; zanotuj zdarzenie i uzgodnij postępowanie z lecznicą.
Kontrola po spacerze nadal ma znaczenie
Obejrzyj sierść i skórę po pobycie w miejscach, gdzie mogą występować kleszcze. Sprawdź okolice głowy, uszu, szyi, pach, pachwin i przestrzenie między palcami, nie ograniczając się jednak do jednej strefy. Środek profilaktyczny nie zwalnia z obserwacji. U długowłosego zwierzęcia rozdzielaj sierść delikatnie, bez szarpania i bez prób szukania pod skórą na siłę.
Znalezionego kleszcza usuń możliwie szybko odpowiednim narzędziem według jego instrukcji. Nie smaruj pasożyta tłuszczem, alkoholem ani nie przypalaj. Jeśli nie potrafisz go bezpiecznie uchwycić, znajduje się w trudnym miejscu lub zwierzę reaguje bólem, skorzystaj z pomocy. Po usunięciu obserwuj skórę i samopoczucie. Gorączka, apatia, osłabienie, niechęć do jedzenia lub inne nowe objawy wymagają konsultacji niezależnie od wyglądu miejsca wkłucia.
Przy pchłach potrzebny jest plan dla domu
Drapanie i ciemne drobiny w sierści mogą sugerować pchły, ale nie rozstrzygają całej diagnozy. Zwróć uwagę na nasadę ogona, brzuch i miejsca uszkodzone przez lizanie. Jeśli lekarz potwierdzi infestację, uzgodnij postępowanie dla wszystkich odpowiednich zwierząt oraz środowiska. Jednorazowe umycie jednego psa może nie wystarczyć, ponieważ część stadiów rozwojowych znajduje się poza jego sierścią.
Regularnie odkurzaj i pierz posłania zgodnie z zaleceniami materiału. Preparaty do otoczenia stosuj wyłącznie w dopuszczony sposób, zabezpieczając zwierzęta, akwaria oraz żywność. Nie rozpylaj na pacjencie środka przeznaczonego do mieszkania i nie przekraczaj częstotliwości aplikacji w nadziei na szybszy efekt. Przy uporczywym świądzie lub ranach potrzebna jest ocena skóry, a nie tylko kolejna obroża.
Zapisuj nazwę preparatu, datę podania i planowany termin następnej dawki. Przekaż informacje drugiemu opiekunowi, aby nie powtórzył aplikacji. Sprawdź wymagania dotyczące kąpieli i kontaktu po podaniu; różnią się między postaciami produktu. Na wyjazd omów miejscowe pasożyty i ewentualne badania z wyprzedzeniem. Profilaktyka jest ciągłym, dopasowanym planem, nie przypadkową reakcją dopiero po znalezieniu pasożyta.