- Opublikowano
Przysmaki treningowe bez przekarmiania
- Autorzy
- Imię i nazwisko
- redakcja mumido
Trening może obejmować wiele nagród, ale każda porcja jedzenia wchodzi do dziennego bilansu. Zacznij od ustalenia ilości podstawowej karmy oraz wszystkich dodatków. Uwzględnij nie tylko planowane ćwiczenia, lecz także gryzaki, zabawki z jedzeniem i smakołyki podawane przez innych domowników. Bez takiego zestawienia łatwo uważać, że zwierzę dostaje drobiazgi, choć w ciągu dnia zbierają się z nich dodatkowe posiłki.
Odczytaj kaloryczność przysmaku. Duży suszony kawałek może zawierać sporo energii mimo małej objętości, a wilgotna nagroda mieć inną wartość w przeliczeniu na gram. Nie porównuj produktów samą liczbą sztuk. Jeśli producent nie podaje zrozumiałych danych, zapytaj o nie albo wybierz rozwiązanie łatwiejsze do odmierzenia. Przy diecie leczniczej, alergii lub redukcji masy dopuszczalne nagrody uzgodnij z lekarzem.
Przygotuj porcję przed sesją
Część zwykłej karmy można odłożyć na łatwe ćwiczenia, jeśli zwierzę chętnie za nią pracuje. Trzymaj ją w osobnym dziennym pojemniku, aby nie dosypywać kolejnych garści po każdym wyjściu. Bardziej atrakcyjne nagrody przeznacz na trudniejsze zadania, ale również je odmierz. Nie trzeba używać jednego rodzaju jedzenia przez cały spacer, o ile dieta i tolerancja pozwalają na ustalony zestaw.
Przysmaki i inne niepełnoporcjowe dodatki powinny stanowić niewielką część energii dnia; często jako górny punkt orientacyjny podaje się około dziesięciu procent, lecz nie jest to cel do wykorzystania za wszelką cenę. Niektóre plany żywienia wymagają mniej lub określonych produktów. Nie zastępuj dużej części zbilansowanej diety dodatkami tylko dlatego, że pies chętniej je przyjmuje. Kalorie nie są jedynym kryterium prawidłowej porcji.
Mały kawałek ma być bezpieczny
Dobierz rozmiar do zwierzęcia i sposobu połykania. Nagroda powinna być łatwa do zjedzenia bez długiego żucia, ale nie może zwiększać ryzyka zachłyśnięcia. Nie podawaj twardych elementów podczas biegu ani nie rzucaj ich wysoko, wymuszając gwałtowny skok. Przy problemach z zębami, przełykaniem lub przewodem pokarmowym poproś o indywidualną wskazówkę. W razie kaszlu czy krztuszenia przerwij podawanie.
Szczególnie atrakcyjne nie oznacza tłuste lub przyprawione. Nie używaj resztek zawierających cebulę, czosnek, ksylitol ani innych niebezpiecznych składników. Sprawdzaj też opakowanie past i produktów przeznaczonych dla ludzi. Zabawka do wylizywania wypełniona przypadkową mieszanką nadal dostarcza energii i wymaga zgodności z dietą. Przechowuj wilgotne nagrody w odpowiednich warunkach i nie zostawiaj ich przez cały dzień w ciepłej kieszeni.
Zmieniaj trudność zamiast powiększać porcję
Jeśli pies nie przyjmuje nagrody w danym miejscu, może być przestraszony, przeciążony, najedzony albo mieć problem zdrowotny. Dokładanie coraz większych kęsów nie zawsze pomoże. Zwiększ odległość od bodźca, uprość zadanie i sprawdź komfort. Jedzenie nie powinno służyć do przeciągania zwierzęcia przez sytuację, której chce uniknąć. Nagroda działa najlepiej, gdy pacjent może skupić się na łatwym, zrozumiałym kroku.
Wykorzystuj też aktywności, które zwierzę lubi: zgodę na węszenie, krótką zabawę lub dostęp do bezpiecznego miejsca. Nie odbieraj jednak wody, toalety ani odpoczynku po to, aby stały się zapłatą za polecenie. Przykładowo po kilku krokach na luźnej smyczy możesz pozwolić podejść do zapachu. Takie rozwiązanie ogranicza potrzebę jedzenia bez odstawiania nagród w najtrudniejszym momencie nauki.
Sprawdzaj regularnie masę i kondycję, a porcję aktualizuj wraz ze zmianą aktywności. Jeśli rośnie liczba sesji, zaplanuj z wyprzedzeniem większy udział odpowiedniej karmy w nagrodach, nie dodatkowy nieograniczony worek przysmaków. Uzgodnij system z rodziną i trenerem. Zapis tego, co rzeczywiście zostało zjedzone, pozwala korygować plan bez obwiniania jednego spaceru lub pojedynczego opiekuna.